Son ve 22. sezonuna giren Aaron Rodgers yıllar boyunca seyircilerin en çok bölündüğü oyunculardan biri oldu. Bir taraf onu NFL tarihinin en yetenekli, en “pure passer” oyuncusu olarak tanımlarken, bir tarafta onu liderlik problemleri, saha dışındaki davranışları, o saf yeteneğini başarılara fazla taşıyamaması yüzünden eleştiriyor. Bu iki fikirde yanlış değil aslında. Kendimden örnek vermek gerekirse 42 yaşındaki Rodgers’ın paslarını, snap öncesi savunmayı offside’a düşürmesini izlemek hala çok büyük zevk ama kariyerinin son sezonuna girerken sadece bir Super Bowl şampiyonluğu ve bir Super Bowl MVP mdülü olması can sıkıyor özellikle en büyük rakibi Tom Brady’nin yedi Super Bowl şampiyonluğu, beş Super Bowl MVP ödülü varken.
Şimdi biraz da Steelers’a geri dönen Aaron Rdogers’ın geçtiğimiz sezonda neler yaptıklarından bahsedelim. Geçn sezon boyunca işin hücum tarafında zorlanan bir Steelers ve Rodgers izledik. O-Line’da yaşanan sakatlıklar, sezon öncesi büyük umutlarla takasla alınan ve alınır alınmaz yeni kontrat verilen WR D.K. Metcalf’in sadece 850 yardda kalması, TE pozisyonundan istikrarlı katkı alamamaları onların tavanını sezon boyunca bir hayli kısıtladı. Buradaki tek olumlu nokta sahip oldukları RB ikilisiydi. Jaylen Warren sezonu 958 koşu yardı, Kenneth Gainwell ise 486 receiving yard ile bitirdi ve Steelers’ın sezon boyunca en istikrarlı katkı aldığı isimler oldular. Tabii hücumda böyle istikrarsız olunca bu olumsuzluk isminden bağımsız takımınızın QB’inin istatistiklerine yansıyor.
Rodgers geçtiğimiz sezonu yüzde 65.7 isabet oranıyla toplam 3,322 yard (kariyerinin en düşük sayısı) ile oynadı ve sezon boyunca hiç 300 yardı geçemedi (kariyerinde ikinci kez oluyor). Sezonu 24 TD pası ve yedi INT ile bitirdi ve bu istatistikler bile kendi başına Rodgers’ın kariyerinin sonuna geldiğini ispatlıyor. Takımın genel performansına gelirsek hem hücumda hem de pek bahsetmesem de savunmada yaşana problemlere rağmen normal sezonu 10-7’lik dereceyle division lideri olarak bitiren Steelers playoff’ta kendi evinde Houston Texans ile eşleşti ama maçı 30-6 gibi çok ağır bir skorla kaybetti. Texans’ın tüm ligi bunaltan savunması Rodgers ve Steelers’ın da üstüne karabasan gibi çöktü ve Rodgers maçı 17/33 pas isabeti, 146 yard, bir INT ile bitirdi ve tam 4 kez sack oldu. Aslında bu maç sadece Rodgers’ın zamanının dolduğunu göstermiyordu…
Playoff’taki ağır hüsranın ardından 19 yıldır takımın başında olan Mike Tomlin ile yollarını ayıran Steelers takımın başına Mike McCarthy’i getirdi ve bu sezonun en büyük hikayesi Rodgers’ın beraber Super Bowl kazandığı eski koçu Mike McCarthy ile tekrar buluşması olacak. Packers’ta toplam 13 sezon boyunca beraber çalışan Rodgers ve McCarthy ikilisi zaman zaman saha içindeki kararlar yüzünden ayrı düşse de çok uzun ve günün sonunda karşılıklı saygı duydukları bir ilişkiye sahipler ve belki de McCarthy’nin Steelers’a gelmesi Rodgers’ın bir sezon daha oynamasına sebep olmuş olabilir. Geçtiğimiz sezonun başında da playoff’ta Texans’a karşı alınan ağır mağlubiyetten sonra da Rodgers’ın son sezonu olduğuna dair söylentiler vardı.
Head koç değişikliği dışında Steelers free agency dönemi boyunca ağırlıklı olarak işin hücum tarafına hamleler yaptı. Takımın birinci WR’ı DK Metcalf’in yanına Indianapolis Colts’tan takasla tecrübeli WR Micheal Pittman Jr.’ı, draft’tan ikinci turda Alabama çıkışlı WR Germie Bernard’ı kadrosuna katan Steelers, RB pozisyonunu da Panthers’tan Rico Dowdle ile güçlendirdi. Pittman’dan başlayarak bu hamleleri biraz daha detaylı incelemek gerekirse aslında Pittman oyuncu profili olarak gayet iyi bir ikinci WR. Çok güvenilir elleri olan, hücumda bir şey üretmekte zorlanırken slant veya comeback gibi kısa-orta mesafeli rotalarla takımını rahatlatabilen ve bu rotaları çok temiz koşan bir oyuncu. Ancak işin soru işareti olan kısmı bu takımın daha net birinci WR’ı olmaması. Evet, kağıt üstünde Metcalf orada duruyor ama ancak performans olarak beklenini verebilmiş değil. O yüzden Pittman’ın rolünü bulmakta zorlandığını ve Colts’ta gördüğümüz her maç istikrarlı bir şekilde katkı veren Pittman’ı göremeyebiliriz. Normal şartlarda oyuncu profilleri itibarıyla Metcalf-Pittman ikilisi birbirini tamamlayan tipte oyuncular. Metcalf fiziksel bir anomali, daha çok derin sahada etkili olan, Pittman ise kısa-orta mesafede etkili, daha güvenilir ve Metcalf’in derin saha tehdidinden yararlanabilecek bir opsiyon. Ancak Metcalf’in güvenilir olmayışı, vaat ettiği her şeyin kağıt üstünde kalması ve Pittman’ın bu sisteme nasıl adapte olabileceği gibi soru işaretleri yüzünden bu ikilinin ne kadar iyi sezon geçireceğini kestirmek bugünden çok zor.
WR pozisyonuna eklenen bir diğer isim ise çaylak Germie Bernard. Bernard draft sonrası izlediklerim ve okuduklarım kadarıyla güvenilir elleri olan, iyi rota koşan bir WR. Hem outside hem slot hem de backfield olarak oynayabilmesi onu çok kullanışlı yapıyor. Zayıf özellikleri ise patlayıcılık, hız ve fiziksel corneback karşısında separation yaratmakta zaman zaman zorlanması. Aslında tavanı net bir şekilde yıldız WR’ın yanında onu çok iyi tamamlayan WR2 ve toplama bakarsak kağıt üstünde gayet iyi bir pick gibi duruyor. Sezon boyunca bolca fırsat bulacaktır. Bahsedeceğimiz son isim ise running back Rico Dowdle. Aslında çoğu kişi Dowdle’ın Panthers ile devam edeceğini düşünüyordu ancak Panthers’ın ona “prove it deal” yani “sana şuan bir yıllık kontrat veriyoruz eğer kendini kanıtlarsan daha uzun ve iyi bir kontrat alırsın” vermesi ve Dowdle’ın daha garanti bir kontrat istemesi yüzünden iki taraf bir türlü anlaşamadı ve Dowdle, Steelers ile imzaladı. Dowdle, geçtiğimiz iki sezonda da 1,000 yardı geçmiş olsa da en üst seviye RB’ler ile isminin anılmasının sebebi ciddi istikrar problemleri olması. Geçtiğimiz sezon koştuğu 1,062 yardın 652’sini beşinci ve dokuzuncu haftalar arasında yani sadece beş maçta koşması ve diğer 12 maçta 424 yardda kalması bence büyük bir soru işareti. İyi günü en iyilerden, kötü günü en kötülerden biri olması Panthers’ın ona neden “prove it deal” verdiğinin en büyük kanıtı.
Aynı Aaron Rodgers gibi Dowdle’da eski koçu Mike McCarthy ile çalışma fırsatı elde edecek olduğunu da ufak bir not olarak ekleyelim. İkili 2020-2024 yıllar arasında Cowboys’da beraber çalışmıştı ve McCarthy, Dowdle’a o büyük şansı veren ve ona yatırım yapan ilk koçtu.
Yapılan hamlelerden ve takımın hücum kurgusundan yeterince bahsettik biraz da işin diğer tarafı olan savunmadan bahsedelim. Steelers son beş sezondur olduğu gibi ligin hala açık ara en pahalı savunmasına sahipler ama her ne kadar en pahalı savunmaya sahip olsalar da ligin en iyi savunması olmaya çok uzaklar ki bu biraz Steelers’ın DNA’sına aykırı bir şey. Steelers başarılı olduğu neredeyse her sezonda savunmasıyla var oldu. Ancak son dönemde savunmanın kağıt üstünde durduğu kadar domine edememesi tavanlarını bir hayli aşağı indiriyor. Bu free agency döneminde savunmaya yaptıkları en büyük hamle savunma koordinatörlüğü görevine Patrick Graham’in getirmek oldu. 2018 sezonunda Green Bay Packers’ta Mike McCarthy’nin staff’ında linebacker koçu ve run game koordinatörü olarak çalışan Graham en son 2022-25 yılları arasında Raiders’ın savunma koordinatörü olarak çalışmıştı. Raiders’ın son yıllarda ligin en kötü takımlarından biri olmasına rağmen savunmada hep ortalama veya ortalama üstü olmasının ana sebebi tabii ki Graham. Özellikle son yıllarda Mike Tomlin’in eskiyen savunma şemalarından, sürekli aynı şeyleri deneyip sonuç alamamasından sonra Graham’in biraz daha esnek savunma anlayışı, oyuncularını farklı pozisyonlarda kullanabilmesi ve elindeki malzemeye göre bir savunma sistemi oluşturması önümüzdeki sezon Steelers’ı en kötü savunmalardan biri yapmayacaktır diye düşünüyorum.
Yavaş yavaş sona gelirken biraz da Mike McCarthy elindeki bu takım ile neler yapabilir, Steelers’ın tavanı ne, Rodgers unutulmaz bir son ile veda edebilir mi onlardan bahsedelim. Öncelikle McCarthy’nin hücum kökenli bir koç olması onlar için bir artı olacaktır. Özellikle eski koç Mike Tomlin’in savunma temelli bir koç olması ve son yıllarda seçtiği hücum koordinatörleri (Alex Smith, Matt Canada gibi çok vasat isimler) Steelers’ın bu sorunlu hücumunu düzeltmeye yardımcı olmadı. McCarthy’nin ritme, hızlı paslara, kısa-orta mesafe üretimine dayalı hücum sistemi hem bu WR grubu hem pas yakalayabilen bir RB olan Jaylen Warren hem de 42 yaşında ve mobilitesini iyice kaybetmiş Rodgers için olumlu olacağını düşünüyorum. Yani geçtiğimiz sezondan daha iyi, daha ritimli bir Steelers izlememiz şaşırtmayacak. Özellikle McCarthy’nin takımın QB’ini ve RB’ini çok yakından tanıması uyum sürecini biraz daha çabuk atlatmasına ve kendi sistemini daha çabuk takıma aşılamasına yardımcı olacaktır ama işte buradaki soru bu Super Bowl’a veya Konferans Finaline yetecek mi? Şu an için benim buna cevabım olumsuz.
Steelers’ın belli bir potansiyeli, yeteneği var ama AFC’de en üst seviyedeki takımlar bu konularda Steelers’ın üstünde. Steelers’ın geçen sezonki derecesinin sebeplerinden biri de division rakipleri Ravens ve Bengals’ın çok ciddi sakatlık problemleri (başta yıldız QB’leri Lamar Jackson ve Joe Burrow) yaşamasaydı o yüzden onların da daha sağlıklı sezon geçireceklerini ve Steelers’tan daha iyi kadroya sahip olduklarını varsayarsak Rodgers ve arkadaşlarının potansiyellerinin çok daha fazlasını sahaya yansıtmak zorundalar. Son olarak Rodgers’ı nasıl bir sezon bekliyor ondan bahsetmek gerekirse, nasıl McCarthy’nin Rodgers ile çalışacak olması yeni bir takımın başına geçen koç için avantaj ise bunun 42 yaşına gelmiş, sahada artık her istediği yapamayan QB içinde avantaj olacağını düşünüyorum. McCarthy bu model Rodgers’tan en iyi nasıl verim alabileceğini herkesten iyi biliyordur. Daha sağlıklı bir O-Line, hücumda biraz daha fazla silaha sahip olması sayesinde geçen sezondan daha iyi hatta zaman zaman eski Rodgers’tan kesitler izleyeceğimiz bir sezon bekliyorum ama tabii ki ondan MVP seviyesi veya tüm sezon boyunca elit QB performansı beklemek ona da haksızlık olacaktır.
Steelers’ın kağıt üstünde çok büyük olmasa da yeni sezon için birkaç iyi bir adım attığını söyleyebiliriz. Yine de bunun playoff’larda çok ileriye gidebilmelerine yeteceğini düşünmüyorum. Evet, playoff yarışının içinde olacaklardır. Evet, yine divison’ı kazanmalarını için bir şansları var. Ancak rakiplerinin sağlıklı olduğu bir senaryo işlerinin geçen çok daha zorlu olacağı kesin…
Tahminim sezonu 10 galibiyet ve sekiz mağlubiyet ile division ikincisi olarak bitirecekleri yönünde. Rodgers için ise 3,642 yard, 27 TD pası ve dokuz interception diyelim…