FL’de 2026 sezonunun ilk yarısı geride kalırken şampiyonluk yarışı da şekillenmeye başladı. Sezon öncesinde favori gösterilen bazı takımlar beklentileri karşılarken bazıları geride kaldı. Öte yandan sezon başında fazla şans tanınmayan ekiplerin yükselişi, Super Bowl yarışını daha da ilginç hale getirdi. Artık asıl soru hangi takımların iyi bir başlangıç yaptığı değil, hangilerinin bu performansı playofflara taşıyabileceği.

Bir takımın galibiyet sayısı, gerçek gücünü anlamak için her zaman yeterli değil. Hücum ve savunma verimliliği, quarterback performansı, kadro derinliği ve fikstürün zorluğu da değerlendirmeye katılmalı. Sezonun ilk yarısında ortaya çıkan tabloya bu açıdan baktığımızda bazı takımların derecelerinden daha güçlü, bazılarının ise daha zayıf bir görüntü çizdiğini görüyoruz.

Bu yazıda verimliliği ölçerken ağırlıklı olarak EPA’e (Expected Points Added, yani beklenen sayı katkısı) bakacağım. EPA, her oyunun takımın sayı beklentisini ne kadar artırdığını ya da azalttığını ölçüyor: Hücumda yüksek, savunmada düşük değer iyi demek. Net EPA ise hücum ve savunmanın toplam etkisini gösteriyor. Takımları karşılaştırırken Walterfootball’un net EPA sıralamasını temel aldım. Farklı kaynaklar farklı yöntemler kullandığı için sıralamalar siteden siteye birkaç basamak değişebiliyor. Dereceler ve net EPA sıralamaları, 10. haftanın sonuna kadar oynanan maçları kapsıyor.

AFC: Josh Allen’ın Bills’i ve Yükselen Rakipleri

AFC’de sezonun ilk yarısına damga vuran takımlardan biri Buffalo Bills oldu. İlk dokuz maçında sekiz galibiyet alan Buffalo, maç başına 32 sayı ortalamasıyla ligin en skorer hücumlarından birine sahip. Josh Allen’ın hem pas hem de koşu tehdidi yaratabilmesi, Bills’in farklı savunmalara karşı çözüm üretmesini sağlıyor. Hücum EPA’inde de sezonun büyük bölümünde ligin zirvesinde ya da hemen yakınında yer aldılar.

Sorun savunma tarafında. Bills savunması, Ravens maçına kadar oynadığı altı maçın beşinde 29 ya da daha fazla sayı yedi ve istatistiklerde ligin en kötü savunmaları arasında yer aldı. Son üç maçta ise Ravens’a 10, Vikings’e 6, Jets’e 12 sayı izin veren savunma toparlanma sinyali verdi; Bills de net EPA’de birkaç hafta önceki 12. sıradan 8. sıraya yükseldi. Yine de bu maçları temkinli okumak gerekiyor: Ravens o maçta Lamar Jackson’ı ilk hücum oyununda, yedek Tyler Huntley’yi de ilk yarıda sakatlık nedeniyle kaybetti ve maçı üçüncü quarterback’le bitirdi. Vikings’te ise sakat Kyler Murray’in yerine Carson Wentz oynuyordu; Jets de 2-8’lik derecesiyle ligin en zayıf takımlarından biri. Bills’i yine de favoriler arasında tutmamın sebebi Josh Allen: Playofflarda elit bir quarterback, zayıf bir savunmayı birkaç maç boyunca taşıyabilir. Ama Super Bowl’a uzanan yolda bunun üç-dört maç boyunca sürmesini beklemek zor. Bills’in şampiyonluk yolunda ilerleyebilmesi için savunmasının kritik maçlarda daha güvenilir bir performans göstermesi şart.

AFC’nin dikkat çeken bir diğer takımı Jacksonville Jaguars. Trevor Lawrence liderliğindeki ekip, hücum ve savunma arasındaki dengeyle sezonun en başarılı takımlarından biri oldu ve 7-2’lik dereceyle AFC Güney’de rahat bir liderliğe sahip. Net EPA’de ligin zirvesine yükselmeleri, bu başarının tesadüf olmadığını gösteriyor. Lawrence da Covers’ın rakip kalitesine göre düzeltilmiş EPA sıralamasında ligin en iyi dört quarterback’i arasında yer aldı. Jacksonville son üç maçında Colts’u 42-7, Ravens’ı 33-10, Titans’ı da 40-23 yendi. Ancak Bills için yaptığım uyarı burada da geçerli: Ravens o maça, sezon başında kadroya girmesi bile beklenmeyen, draft edilmemiş çaylak üçüncü quarterback Joe Fagnano’yla çıktı; Colts ve Titans ise ligin en zayıf takımları arasında. Jacksonville, takas döneminde safety Jessie Bates ile defensive tackle’lar Davon Godchaux ve Jordan Davis’i kadroya katarak savunmasını daha da güçlendirdi. Jaguars’ın şampiyonluk yarışındaki asıl avantajı ise başarısının yalnızca hücuma veya savunmaya bağlı olmaması.

Kansas City Chiefs ise her zamanki gibi hesaba katılması gereken takımlardan biri. Son iki maçında Jets’i 35-12, Falcons’ı 35-13 yenerek 7-2’ye yükselen Chiefs, net EPA’de de 49ers’la birlikte ligin ikinci sırasında. Savunmaları da sağlam: Rakiplerine oyun başına -0.14 EPA veren Kansas City, bu alanda ligin altıncı sırasında. Sezonun ilk yarısında zaman zaman istikrarsız bir görüntü çizdiler; ilk hafta Denver’ı 31-10 yendikten sonra rövanşta 28-24 kaybetmeleri bunun bir örneği. Chiefs’in şampiyonluk yarışında bir adım öne çıkabilmesi için hücumun her hafta aynı seviyede oynaması gerekiyor. Takasların son gününde Colts’tan receiver Josh Downs’ı almaları da bu ihtiyacın bir göstergesi. Patrick Mahomes ve Andy Reid ikilisinin playoff tecrübesi düşünüldüğünde bunu yapabilecek kapasitede oldukları da açık.

NFC: San Francisco’nun Hücum Gücü, Chicago’nun Yükselişi

NFC’de sezonun ilk yarısının en etkileyici takımı San Francisco 49ers oldu. Son maçında Cowboys deplasmanında 46-40 kazanarak 8-1’e yükselen 49ers, net EPA’de de Chiefs’le birlikte ligin ikinci sırasında. Hücum ise sezonun ilk haftalarından beri ligin en verimlisi: Next Gen Stats’e göre üçüncü hafta itibarıyla oyun başına +0.33 EPA üreten 49ers, ikinci sıradaki Bills’in (+0.18) neredeyse iki katı bir verimlilik yakalamıştı. Kyle Shanahan’ın sistemi, rakip savunmaların farklı hücum tehditlerine aynı anda cevap vermesini zorlaştırıyor.

San Francisco’nun en büyük avantajı, maç kazanmak için tek bir oyuncuya veya hücum yöntemine bağlı olmaması. Takas döneminde Colts’tan DeForest Buckner’ı alarak savunma hattını güçlendirdiler; son gün yine Colts’tan Keenan Allen’ı alarak sakatlıklarla boğuşan receiver grubuna da takviye yaptılar. Bundan sonra takımın playofflardaki şansını belirleyecek en önemli faktör, kadronun sağlıklı kalması olacak. Cowboys’a 40 sayı yedikleri son maç ise savunmanın da soru işareti olabileceğini gösterdi. Şu ana kadarki performanslarıyla 49ers, NFC’nin en ciddi şampiyonluk adayı.

Chicago Bears ise sezonun en dikkat çekici yükselişlerinden birini gerçekleştirdi. Caleb Williams liderliğinde ilk dokuz maçında yedi galibiyet alan Chicago, geçen haftayı maç yapmadan geçirdi ve şu an NFC Kuzey’de Lions ve Vikings’le aynı dereceyi (7-2) paylaşıyor. Net EPA’de 6. sırada bulunan Bears, NFC’de artık çok daha ciddiye alınması gereken bir takım. Williams’ın gelişimi hücumun seviyesini yukarı taşırken savunmadaki ilerleme de Bears’ın başarısında önemli rol oynuyor.

Bears yönetimi de bu sezonu bir fırsat olarak gördüğünü açıkça gösterdi: Tennessee Titans’a 2027 ve 2028 birinci tur seçimleriyle bir dördüncü tur seçimi verilerek All-Pro defensive tackle Jeffery Simmons kadroya katıldı. Simmons’ın gelişinden günler sonra son Super Bowl şampiyonu Seattle Seahawks deplasmanında alınan 34-17’lik galibiyet de takımın savunma potansiyelini gösterdi.

Yine de Bears’ın önünde ciddi bir soru işareti var: fikstür. Chicago’nun yedi galibiyetinden yalnızca biri (Seattle) şu an galibiyeti mağlubiyetinden fazla olan bir rakibe karşı geldi; iki mağlubiyet ise Minnesota’ya (9-3) ve Green Bay’e (31-7) karşı, yani doğrudan rakiplerine karşı alındı. Son maçlarında 3-6’lık Buccaneers’ı evinde ancak 27-24 yenebilmeleri de bu soru işaretini büyütüyor. Bu yüzden Bears’ın, kendilerini yenen Vikings’in önünde gösterilmesi ilk bakışta tartışmalı görünebilir. Bears’ı bir adım öne koymamın sebebi denge: Vikings maçlarını büyük ölçüde savunmasıyla kazanırken Chicago hem hücumda hem savunmada verimli. Bu fark net EPA’e de yansıyor (6. ve 9. sıra) ancak Kirk Cousins’ın gelişiyle Vikings hücumu da canlanmaya başladı. Caleb Williams’ın gelişimini sürdürmesi ve savunmanın Simmons’la birlikte bu seviyeyi koruması halinde Chicago, sezonun ikinci yarısının en önemli takımlarından biri olabilir.

Detroit Lions ise NFC’nin iddialı ekiplerinden biri olmaya devam ediyor. Son maçında Patriots’ı 35-10 yenerek galibiyet serisini beş maça çıkaran Lions, 7-2’lik derecesiyle NFC’de 49ers’ın ardından ikinci sırada ve net EPA’de ligin yedinci sırasında. Tablo son haftalarda değişti: Sezonun ilk çeyreğinde ligin en kötüsü olan Lions savunması son dört maçta 17, 15, dokuz ve 10 sayı yedi. Üç maç boyunca 20 sayıyı geçemeyen hücum da Patriots karşısında 35 sayı atarak toparlandı. Detroit’in şampiyonluk yarışında öne çıkabilmesi için bu dengeyi koruması gerekiyor.

Los Angeles Rams’i de bu yarışın dışında bırakmamak lazım. Altı galibiyet ve dört mağlubiyetlik derecelerine rağmen net EPA’de ligin dördüncü sırasındalar; son maçlarında Cardinals deplasmanında 34-6 kazanarak üst üste dördüncü galibiyetlerini de aldılar. Peki bu kadar verimli bir takım neden 6-4? Cevabın önemli bir kısmı özel takımlarda: Rams, ilk altı haftada ligin açık ara en kötü özel takımlar EPA’ine (-35.8) sahipti; yani özel takımlar Rams’e yaklaşık 36 sayıya mal olmuştu. Ligin ikinci en kötüsü bile -16.9’daydı. Bu sorunu çözmeleri halinde Rams, sezonun ikinci yarısında derecesinden çok daha tehlikeli bir takım olabilir ve playofflarda sürpriz yapabilir.

Playoff Adayı Olmak, Şampiyonluk Adayı Olmak Anlamına Gelmiyor

Sezonun ilk yarısında başarılı dereceler elde eden bazı takımların gerçek şampiyonluk potansiyelleri ise hâlâ soru işaretleri barındırıyor. Denver Broncos ve Minnesota Vikings bu açıdan değerlendirilebilecek örnekler.

Denver Broncos, son maçında Panthers’ı deplasmanda 26-21 yenerek ulaştığı yedi galibiyet ve iki mağlubiyetle sezonun dikkat çeken ekiplerinden biri. Kansas City karşısında alınan 28-24’lük galibiyet ve Jaguars’ı 20-13, Rams’i 30-26 yendikleri maçlar, Denver’ın güçlü rakiplere karşı da kazanabildiğini gösteriyor. Ancak 49ers ve Chiefs deplasmanlarında kaybettiler ve net EPA’de 13. sıradalar. Yani Bo Nix liderliğindeki hücum gelişimini sürdürse de Broncos, gelişmiş istatistiklerde ligin en üst seviyesindeki takımlarla aynı noktada değil. Şimdilik güçlü bir playoff adayı olarak öne çıksalar da Super Bowl favorileri arasında gösterilmeleri için daha fazlasını kanıtlamaları gerekiyor.

Minnesota Vikings ise daha farklı bir değerlendirmeyi hak ediyor. 7-2’lik derecedeki takım, ligin en iyi savunmalarından birine sahip: Brian Flores’in ekibi başarı oranında ligin zirvesinde, EPA’de ise yalnızca Buccaneers’ın gerisinde. Ancak hücum tarafında tablo uzun süre tam tersiydi; Vikings hücumu aynı ölçütlerde ligin son dört takımı arasında yer aldı. Bills’e 23-6 kaybettikleri maç da bu tablonun özetiydi: Savunma ligin en skorer hücumlarından birini 23 sayıda tuttu ama sakat Kyler Murray’in yerine oynayan Carson Wentz 25 pasın yalnızca sekizini tamamlayabildi. Vikings de ertesi gün, takasların son gününde Kirk Cousins’ı Raiders’tan geri aldı ve etkisi hemen görüldü: Cousins’ın ilk maçında Packers deplasmanında 30-10 kazanan Vikings, net EPA’de de 17. sıradan dokzucunu sıraya yükseldi. Güçlü bir savunma takımı playofflara taşıyabilir fakat Super Bowl yolunda hücumun da belirli bir seviyenin üzerine çıkması gerekiyor. Cousins’ın bu seviyeyi sağlayıp sağlayamayacağı, Vikings’in sezonunu belirleyecek.

Bu takımlar playoff yarışında kalabilecek kapasiteye sahip olsa da Super Bowl kazanabilecek seviyede olup olmadıkları tartışmalı. Çünkü playofflarda yalnızca maç kazanmak değil, ligin en iyi takımlarına karşı da aynı performansı gösterebilmek gerekiyor.

Radardaki Diğer Takımlar

AFC’de en çok dikkat çeken takım Cincinnati Bengals. Son beş maçını kazanan Bengals, son olarak Steelers’ı 38-18 yenerek 7-2’ye yükseldi ve AFC Kuzey liderliğini ele geçirdi. Dokuzuncu hafta itibarıyla ligde en çok touchdown pası atan quarterback olan Joe Burrow’un liderliğindeki hücum, son dört maçta 35, 43, 34 ve 38 sayı üretti. Ancak bu galibiyetlerin çoğu zayıf rakiplere karşı geldi ve savunma hâlâ dalgalı; Titans’a 36 sayı yedikleri maç bunun en net örneği. Net EPA’de 10. sırada bulunmaları da Bengals’ın henüz ilk gruptaki takımlarla aynı seviyede olmadığını gösteriyor.

Bengals’a kaybettikleri bu maçla 6-3’e gerileyen Pittsburgh Steelers ise ters yönde ilerliyor. Net EPA’de 18. sıraya düşen Steelers, derecesinin gösterdiğinden daha zayıf bir takım görüntüsü veriyor ve hücum verimliliğinde ligin en güçlü takımlarıyla aynı seviyede değil. Playoff yarışında kalabilecek bir kadroya sahip olsalar da şampiyonluk yarışında söz sahibi olmaları için sezonun ikinci yarısında çok daha fazlasını göstermeleri gerekiyor.

Sonuç: Gerçek Şampiyonluk Adayları Kimler?

Sezonun ilk yarısının ardından San Francisco 49ers, Buffalo Bills, Jacksonville Jaguars ve Chicago Bears şampiyonluk yarışının en güçlü adayları arasında öne çıkıyor. San Francisco’nun hücumdaki üstünlüğü, Buffalo’nun Josh Allen liderliğindeki üretkenliği, Jacksonville’in iki yönlü performansı ve Chicago’nun dengeli yükselişi bu takımları rakiplerinden ayırıyor. Elbette bu dört takımın da soru işaretleri var; Buffalo’nun savunması ve Chicago’nun fikstürü bunların en büyükleri.

Kansas City Chiefs’in istatistiklere yansıyan gücü ve playoff tecrübesi, Los Angeles Rams’in derecesini yalanlayan verimliliği ve Detroit Lions’ın beş maçlık galibiyet serisi de yarışın geri kalanını ilginç hale getiriyor. Denver Broncos, Pittsburgh Steelers ve Minnesota Vikings gibi takımların ise sezonun ikinci yarısında gösterecekleri performans belirleyici olacak.

İlk büyük sınavı Bills kazandı: Ligin en verimli hücumlarından biri ile en iyi savunmasının karşılaştığı maçta Buffalo, Minnesota deplasmanından 23-6’lık galibiyetle döndü. Hangi profilin playofflarda daha çok işe yarayacağına dair ilk ipucunu da böylece görmüş olduk. Sıradaki büyük sınav ise ABD saatiyle 26 Kasım’da, Şükran Günü’nde (Türkiye saatiyle 27 Kasım Cuma 04.20) Buffalo’da oynanacak Bills-Chiefs maçı. Aynı gün Detroit’te oynanacak Lions-Bears maçı da NFC Kuzey’deki üçlü yarışı şekillendirecek.

Henüz sezonun yarısındayız ve sakatlıklar, form değişimleri veya playoff eşleşmeleri bütün dengeleri değiştirebilir. Ancak şu ana kadar ortaya çıkan tablo, gerçek şampiyonluk adaylarını belirlerken yalnızca galibiyet sayılarına değil, takımların sahada nasıl bir futbol oynadığına bakmak gerektiğini gösteriyor.